آیا باید همکارم را بو کنم؟

من در یک مرکز بهداشت روان اجتماعی کوچک کار می‌کنم، و اخیراً یک استراحتگاه شبانه برای پزشکان شروع کرده‌ایم. اولین مورد واقعاً محبوب بود و ما از آن زمان یک مدیر بالینی جدید استخدام کرده ایم.

اعتکاف دوم ما نزدیک است و همسر مدیر بالینی حضور خواهد داشت. من او را خوب نمی شناسم و در حوزه سلامت رفتاری کار نمی کند، اما چیزی با او ندارم. من به برگزارکننده رویداد و مدیر بالینی اعلام کردم که از حضور افراد غیرکارمند در محل اقامت ما ناراحت هستم، زیرا به این معنی است که به دلیل HIPAA نمی توانیم علناً در مورد مشتریان صحبت کنیم – و همچنین حال و هوای حضور همسر یک نفر را تغییر می دهد. برگزار کننده رویداد به سادگی از من برای بازخورد تشکر کرد اما گفت که همسر یک فعالیت را رهبری می کند و برای شام می ماند و سپس می رود.

آیا دارم اینجا چیزی را جا می اندازم؟ لطفا به من اطلاع دهید اگر من در اشتباه به این روش فکر می کنم.

– ناشناس

همسر مورد نظر به دلیل حرفه ای اعلام شده در اعتکاف شرکت می کند. او یک فعالیت را رهبری می کند و بعد از شام می رود. به نظر نمی رسد که او در هیچ رویدادی شرکت کند که در آن مشتریان مورد بحث قرار می گیرند. او به طور اتفاقی همسر کسی است، اما همانطور که می‌دانید به صورت حرفه‌ای حضور دارد. شاید شما باید به جای اینکه او را فقط از طریق وضعیت تأهل در نظر بگیرید، در آن جایگاه حرفه ای به او فکر کنید.

من یک مدیر ارشد پروژه در یک سازمان غیرانتفاعی متوسط ​​هستم. این شرکت نسبت به اعضای خانواده که در بخش های مختلف کار می کنند کاملاً مدارا می کند. ما یک برنامه کارآموزی با حقوق را اجرا می کنیم که اغلب فرزندان کارمندان فعلی را برای یک تابستان در کالج استخدام می کند – در واقع، دختر من چندین سال پیش در سال دوم تحصیلی خود در کالج در این برنامه حضور داشت.

سرپرستم از من خواست که دختر یکی از همکارانم را که از نزدیک با او کار می کنم و با او معاشرت می کنم، در تیمم بپذیرم. دختر به تازگی در یک موقعیت تمام وقت شروع کرده بود. من گفتم که به دلیل خویشاوندی بودن این فرد در تیمم ناراحتم. این باعث شد که سرپرست من به وضوح ناراحت شود. من فرصتی نداشتم از او بفهمم که چرا نگرانی من یک مسئله است و از آن زمان تاکنون در مورد آن گیج شده ام.

آیا انتظار می رود مدیران بتوانند با پسر/دختر همکار خود کار کنند؟ هر گونه دیدگاهی در این مورد، یا اگر می خواهید به طور کلی در مورد خویشاوند گرایی بحث کنید، از دیدگاه شما سپاسگزارم!

– ناشناس

در نامه ات… گفتی که دختر خودت از خویشاوندی سود می برد و فرزندان همکارانت در شرکت استقبال می کنند. من تا آخر عمر نمی‌توانم بفهمم که چرا وقتی همکارانتان با فرزند شما کار می‌کنند و وقتی این یک روش معمول سازمانی است، در کار با فرزند همکار دیگر مشکل دارید. واکنش شما واقعاً از جیب شما نیست. واقعاً در مورد چه چیزی متحیر هستید؟

من از عصبانی شدن در مورد خویشاوندی امتناع می کنم. شایسته سالاری یک افسانه است، و هر چه شفاف‌تر در مورد چگونگی و چرایی این که افراد شغل پیدا می‌کنند یا به موفقیت می‌رسند، همه ما بهتر خواهیم بود. مشکل خویشاوندی این است که هر چند وقت یکبار به رسمیت شناخته نمی شود. افراد با ارتباطات مناسب به موفقیت می رسند و بدون هیچ کمکی طوری رفتار می کنند که انگار به اندازه کافی سخت کار کرده اند و به اندازه کافی عالی هستند. این باعث می شود بقیه تلاش کنیم بیشتر تلاش کنیم و بهتر باشیم به این امید که اگر ما نیز به اندازه کافی تلاش کنیم به اهداف خود خواهیم رسید. وقتی این کار را نمی کنیم، تصور می کنیم که مشکل خود ما هستیم. این یک چرخه معیوب است.

وقتی در نهایت می آموزیم که افراد موفق مزیت منحصر به فردی دارند که آنها را قادر می سازد از سخت کوشی و تا حدودی استعداد (یا نه) حداکثر استفاده را ببرند، خشمگین می شود زیرا به ما یادآوری می شود که زندگی چقدر می تواند ناعادلانه باشد. در عین حال، مواقعی وجود دارد که مردم سهام بسیار زیادی را در خویشاوند گرایی قرار می دهند، گویی که این تنها مانع بین آنها و آنچه می خواهند است. اما به نگرانی شما برگردیم – من از خود می‌پرسم که چرا وقتی یک ذینفع از آن باید روی تیم شما کار کند، اینقدر نگران خویشاوندگرایی تحریم شده توسط شرکت هستید، اما در غیر این صورت با آن مشکلی ندارید.

من در ماه سپتامبر در یک شرکت فناوری کار جدیدی پیدا کردم که به طور تهاجمی خود را به عنوان “یک شرکت از راه دور و توزیع جهانی” به نامزدها معرفی کرد. من فقط به پست هایی علاقه داشتم که دائمی و صد در صد از راه دور باشند و در غیر این صورت نقش را در نظر نمی گرفتم.

کارها عالی پیش می رفت تا اینکه هفته گذشته ایمیلی به سراسر شرکت ارسال کردند که در آن اعلام کرد همه کارمندان – حتی صدها نفری که به طور کامل از راه دور استخدام شده بودند – اکنون باید سه روز در هفته به دفتر مراجعه کنند. نامه پیشنهادی من به وضوح می گوید که موقعیت من از راه دور خواهد بود، و این به دلایل عمیقا شخصی غیرقابل مذاکره است. این مانند طعمه و سوئیچ است.

اگر اجازه ادامه کار از راه دور را به من ندهند، آیا می توانم از آنها بخواهم که من را قطع کنند؟ اگر اخراج می شدم، حداقل واجد شرایط دریافت مزایای بیکاری بودم – اما اگر مجبور به ترک کار شوم، این کار را نمی کنم.

– ناشناس

ماندگاری نسبی است، می ترسم. شما قطعا قربانی یک طعمه و سوئیچ هستید و این متاسفانه برای بسیاری از افرادی که به آنها قول کار از راه دور داده شده بود اما اکنون مجبور به بازگشت به اداره هستند، اتفاق می افتد.

Cassie Wells

حل کننده مشکل به طرز خشمگینانه ای فروتن. ماون فرهنگ پاپ استاد عمومی موسیقی. متعصب وب هیپستر پسند. ارتباط دهنده.

تماس با ما