موسیقی برای گوش دادن در حین باغبانی

با انرژی قهوه ای و سبز، باغ من حدود 35 سال پیش ریشه دوانید. جیمز و آل بودند که در تمام مراحل شکل‌گیری آن، من را همراهی می‌کردند.

واقعاً یک باغ چیست، مگر یک نسخه واقعی از آهنگ موفق آلبوم «ماشین جنسی» جیمز براون در سال 1970، که با پرندگان و زنبورهای واقعی تپش دارد؟ زمانی که او فریاد می زند و هجوم می آورد، نمی توان آرام نشست. این یک موسیقی انگیزشی در بهترین حالت است.

قهوه‌ای و سبز مرا در حرکت نگه می‌داشتند – اگر نگوییم در حال رقصیدن، دقیقاً – اولین جفت چکمه‌های باغبانی مناسبم را پوشیدم، که به‌طور بی‌نظیری قهوه‌ای و سبز بودند. آن صداها همراه من در طول روزهای طولانی مبارزه با گیاهان مهاجمی بودند که بر آن مکان غلبه کرده بودند و پنج درخت سیب غول پیکر را که برای یک قرن در خانه جدید آخر هفته من زندگی کرده بودند، خفه کردند.

از آن زمان، من سال‌ها سرم را با نام‌های لاتین گیاه‌شناسی و اشعار آهنگ‌ها پر کرده‌ام، و در هر بستر ذرت و همچنین در رختخواب شب‌ها به خطر کرم‌های گوش می‌افتم – نوعی تکرار بی‌وقفه، که مانع خواب می‌شود.


بعدها، زمانی که باغ و باغبان شکل گرفتند و من مدیر تحریریه مارتا استوارت Living Omnimedia بودم، یک برنامه فراخوان باغ را در کانال رادیویی ماهواره‌ای Sirius این شرکت میزبانی کردم: دلیلی برای جستجوی بیشتر موسیقی با مضمون باغ، برای شروع و پایان هر وقفه تبلیغاتی.

درست همانطور که ذائقه من در گیاهان رشد کرد – برای مخلوط کردن چیزهای رایج و مبهم، لطیف و مقاوم، بومی و غیر – ترجیحات موسیقی من به همان اندازه التقاطی تکامل یافت.

بنابراین، بهترین توصیه من در زمینه باغبانی، بر اساس تجربیات دست اول گسترده، توجه به اشعار کورین بیلی رای، خواننده و ترانه سرای انگلیسی است: “دختر، رکوردهایت را بگذار/آهنگ مورد علاقه ات را به من بگو/تو برو، موهایت را ول کن.”

هنگامی که ایده یک لیست پخش باغبانی را باز کنید، انتخاب های واضحی وجود دارد.

به عنوان مثال: “ویلو برای من گریه می کند” که جیمز براون آن را پوشش داد (همانطور که نینا سیمون و قبل از او لوئیس آرمسترانگ همراه با اسکار پترسون). آهنگ تام پتی “Wildflowers” (که شامل ردیف “شما در میان گل های وحشی هستید”) نیز به ذهن خطور می کند، همانطور که Grateful Dead در حال اجرای “Sugar Magnolia” (نام نوع نخود خوراکی مورد علاقه من) است.

برخی از ورودی‌ها در فهرست پخش رو به رشد، مانند آهنگ «بهشت همین‌جا» جب لوی نیکولز، به نظر می‌رسد که به‌عنوان سرود برای ما که حفاری و حفاری را انجام می‌دهیم (همانطور که موسیقی‌دان متولد آمریکا در مزرعه‌اش در ولز انجام می‌دهد) ساخته شده‌اند. در سال 2000، او آواز داد: “بیا به حیاط من/بنشین و بگذار همه مشکلاتت ناپدید شوند/بیا به حیاط من/زیرا همین الان بهشت ​​اینجاست.”

کوتاه‌تر، اما به همان اندازه، عبارتی از «بیماری من را بگیر» بن لی است که توضیح می‌دهد چرا من ترجیح می‌دهم اینجا را به ماجراجویی در دنیای گسترده‌تر بگذارم: «باغ من یک محفظه مخفی است/و این راهی است که آن را دوست دارم».

از آنجایی که من باغ را در همه چیز می بینم و می شنوم، بیشتر موسیقی «با مضمون باغ» من اصلاً مربوط به باغبانی نیست.

پس چی؟ در یک عنوان یا یک ترفند – برای مثال “کاشت بذر عشق” توسط اشک برای ترس ها – با این وجود به نظر می رسد که هنرمند از ابعادی از تجربه باغ سازی صحبت می کند.

از جمله ناامیدی مطلق.

چه کسی از ما آماده است تا جایی را که کمربند خط عنوانی که در دهه 1960 ساخته شد، “ما باید از ذهنمان خارج شده بودیم” را از بین ببرد، ماله را پرتاب کند و بولدوزر کند؟ یک نسخه بسیار توصیه شده، دونوازی جان پرین با ملبا مونتگومری، یکی از نویسندگان این آهنگ، از آلبوم 1999 “In Spite of Ourselves” است.

ادامه در این مماس: زمانی که این آهنگ برای اولین بار موفق شد، ملبا مونتگومری و جورج جونز آن را اجرا کردند که “جایی که علف رشد نمی کند”، تصنیفی که قبر یک عشق مرده را بر روی قطعه ای از زمین کشاورزی تنسی تداعی می کند. ، می تواند تم آهنگ برخی از نقاط طاس ناخوشایند در چمن من باشد که هر گونه تلاش برای سبز کردن مجدد را به چالش می کشد. بهترین نسخه: جورج جونز با دالی پارتون، تریشا یاروود و امیلو هریس، از “جلسات انبار برادلی”.

“همه چیز افتضاح است” از دسامبریست ها یکی دیگر از آهنگ هایی است که وقتی چند هفته است باران نباریده است، یا وقتی باران متوقف نمی شود یا (جای خالی را پر کنید) در ذهن من تکرار می شود – آخرین تظاهراتی که نیروهای بزرگتر از خودمان هستند. مسئول

اما در باغ، معمولاً اوقات بهتری حاکم است، وگرنه هیچ یک از ما هنوز در آن حضور نداریم.

اتا جیمز با آواز «عشق من با پیر شدن رابطه ما قوی‌تر می‌شود» از آهنگ «خیلی طولانی دوستت دارم»، نت‌های بلند رابطه من با این مکان را نشان می‌دهد.

انتخاب مبهم‌تر برای سرنا کردن معشوق قهوه‌ای و سبز من: آهنگ کانتری وین استوارت در سال 1961، “Big, Big Love” (که بعدا توسط KD Lang پوشش داده شد).

می‌دانم که دانشمندان به من هشدار می‌دهند که طبیعت و موجوداتش را انسان‌سازی کند، تسلیم عینیت و حس خوب باشد. اما چرا نه؟ باغبانی در هسته خود یک رابطه صمیمی است.

نسخه جانی کش از «تو آفتاب من هستی» سرفصل فهرست آهنگ‌های عاشقانه من به‌عنوان آهنگ‌های باغ است، و همچنین ویلی نلسون در پوشش «آسمان آبی»، آهنگسازی ایروینگ برلین تقریباً یک قرن پیش.

در طول همه‌گیری، با پخش زنده «قرنطونی» از پسر ویلی نلسون، لوکاس، در حال اجرای «اخبار را خاموش کنید (باغی بسازید)» را از آلبوم خود به این نام، در حالی که پدرش گوش می‌داد، مواجه شدم.

کاتالوگ نلسون ارشد عناوین با مضمون باغ و طبیعت، از جمله «من جنگل هستم» و «باران بیا یا بدرخش» کم ندارد. تنها در یک آلبوم، سه آهنگ را با نام «رز» شمردم.

مانند روی راجرز و دیل ایوانز، الویس پریسلی و حتی آل گرین (با صدای بزرگوارش)، ویلی نلسون در سرود «در باغ» در سال 1912 که با فراخوانی گل رز آغاز می‌شود، چرخشی را انجام داد: «من به تنهایی به باغ می‌آیم/ در حالی که شبنم هنوز روی گل رز است.

شکوفه های زیبای دیگر عبارتند از برداشت جان پرین از “Til a Tear Becomes a Rose” و تیم هاردین “Misty Roses” محصول 1966: “شما به نظر من شبیه گل رزهای مه آلود هستید/خیلی نرم برای لمس کردن/اما خیلی دوست داشتنی، تنها گذاشتن.”

جورج جونز “یک سال خوب برای گل رز” (بازی الویس کاستلو را امتحان کنید) قدرت ماندگاری گل ها را با نقطه ضعف زناشویی در تضاد قرار می دهد: “اما چه سال خوبی برای گل های رز/بسیاری از شکوفه ها هنوز در آنجا باقی مانده اند/چمنزار می تواند دیگری را تحمل کند. mowin’/ خنده‌دار است، من حتی اهمیتی هم نمی‌دهم.»

و این فقط گل رز نیست. بسیاری از آهنگ‌های مربوط به درختان نیز در این فهرست قرار دارند، به‌ویژه تام ویتس که آهنگ «آخرین برگ» را با کیت ریچاردز می‌خواند – با توجه به اینکه ما، گیاهان و مردم، همه زودگذر هستیم.

درختان تیتر بسیاری از آهنگ های عاشقانه هستند، مانند “Magnolia” از جی جی کیل، که اغلب نشان دهنده ویژگی های مورد نیاز برای موفقیت است. تانیا تاکر در “به اندازه کافی قوی برای خم شدن” به ما فضیلت انعطاف پذیر بودن را یادآوری می کند – یا در غیر این صورت: “در حیاط پشتی درختی وجود دارد که هرگز توسط باد شکسته نشده است / و دلیل اینکه هنوز ایستاده است / این بود. آنقدر قوی که خم شود.»

در «درخت کاج»، جانی کش و جون کارتر کش خطرات خیانت را بررسی می‌کنند: «من پشتم را به تو تکیه می‌دهم، فکر می‌کنم که تو یک بلوط هستی/می‌دانستم که باد می‌تواند تو را خم کند، اما نمی‌توانم باور کنم که شکستی/ … درخت بید متزلزل است و در شبنم صبح گریه می کند/ عشق من درخت کاج است، این تنها درختی است که حقیقت دارد.

می‌توانید فهرست‌های پخش کاملی برای کاوش در یک عنصر خاص از آب و هوا، یا یک فصل خاص ایجاد کنید – از جمله ماه‌های تب کابین، زمانی که باغ ممکن است عمدتاً دور از دسترس باشد.

“Wintertime Blues” جان هیات این کار را انجام می دهد: “سه ساعت روشنایی روز و همه آنها خاکستری / گروه پیشگیری از خودکشی همه فرار کرده اند / مواد غذایی تمام شده است ، کفش لاستیکی ندارم / بیکن را بیاورید عزیزم، من بلوز زمستانی را گرفتم.»

حشرات می‌توانند زیرمجموعه دیگری باشند، و یکی از ضروری‌ترین آن‌ها «من یک شاه زنبور هستم» اثر اسلیم هارپو از سال 1957 است (که بعداً توسط رولینگ استونز، مودی واترز و پینک فلوید پوشش داده شد).

آیا پرندگان را ترجیح می دهید؟ به آهنگ Bettye LaVette گوش دهید که «Blackbird» یا G. Love & Special Sauce را در «Two Birds» (با دو بندپایان جایزه) بیتلز اختراع کرد: «ما مانند دو پرنده خواهیم بود که در مهتاب آواز می خوانند/دو کرم شب تاب در آسمان می درخشند. “

و فقط برای سرگرمی، آهنگی در مورد هرس (یا حداقل آهنگی که می توانید وانمود کنید که هست) چطور؟ آثار Cat Stevens “The First Cut Is The Deepest” است. نسخه روح توسط پی پی آرنولد را امتحان کنید.

هر چیزی را که رابرت پلنت از لد زپلین ساخته شده است، فقط با توجه به نام خانوادگی او به ترکیب اضافه کنید. و آیا دونوازی ویلی نلسون و لئون راسل از “Don’t Fence Me In” شاید از دیدگاه بامبی خوانده شود؟

کارمن مک‌ری در حال انجام «لاله یا شلغم» دوک الینگتون همیشه لبخند می‌زند، زیرا همه ما می‌توانیم از یک «چهره رویایی» (انسان یا باغبانی) در زندگی خود استفاده کنیم: «لاله یا شلغم، غنچه رز یا ریواس/فیله یا خورش گوشت گاو ساده/بگوییم من، به من بگو، به من بگو، رویا چهره / من برای تو چیست؟

لئونارد کوهن در رمان «بازنده های زیبا» در سال 1966 نوشت: «موسیقی زندگی عاطفی بیشتر مردم است». در آلبوم پس از مرگش به نام “Thanks for the Dance” صدای او را می شنویم که شعری به نام “به مرغ مگس خوار گوش کن” می خواند: “به مرغ مگس خوار گوش کن/ ​​بال هایش را نمی توانی ببینی/ به مرغ مگس خوار گوش کن/ ​​به من گوش نده. “

مثل همیشه با او موافقم. این روزها، زمانی که در خارج از منزل کار می کنم، معمولاً به جای صدای ضبط شده، به موسیقی متن باز طبیعت گوش می دهم. اما به هر حال به جمع آوری آنها ادامه می دهم.


مارگارت روچ خالق وب سایت و پادکست است راهی به باغو کتابی به همین نام.

برای به روز رسانی ایمیل هفتگی در مورد اخبار املاک و مستغلات مسکونی، اینجا ثبت نام کنید.

Markus Saunders

درونگرا. نینجا دارای گواهی فرهنگ پاپ. نویسنده. مدافع غذا عاشق موسیقی پرشور.

تماس با ما